AI & computing › Kwantumcomputing & AI-hybrides

Kwantumcomputer berekent bindingsenergie medicijn nauwkeurig genoeg voor gebruik

· Bijgewerkt 1 september 2026, 16:12 · 2 min leestijd

Kwantumcomputing & AI-hybrides
Beeld: The Quantum Insider

Onderzoekers van QC Ware en IonQ hebben laten zien dat een kwantumcomputer nauwkeurig genoeg kan rekenen om medicijnontwikkelaars te helpen bij het beoordelen van kandidaat-medicijnen. De test combineerde een gewone supercomputer met een kwantumchip en kwam tot op 0,5 kcal/mol nauwkeurig uit, ruim binnen de norm die chemici hanteren.

Het Amerikaanse bedrijf QC Ware en kwantumcomputerbouwer IonQ hebben een gezamenlijke test uitgevoerd waarbij een gewone computer en een kwantumcomputer samen een chemische berekening deden. Ze richtten zich op cytochroom P450nor, een eiwit dat hoort bij een familie van enzymen die in het menselijk lichaam een hoofdrol spelen bij de afbraak van medicijnen. Hoe beter je kunt voorspellen hoe een medicijn aan zo'n eiwit bindt, hoe eerder farmaceutische bedrijven kunnen inschatten of een kandidaat-medicijn effectief is en geen gevaarlijke bijwerkingen veroorzaakt.

Voor de berekening gebruikten de onderzoekers hybride kwantum-classieke software: het Promethium-platform van QC Ware deed het grootste deel van het rekenwerk op gewone grafische chips (GPU's), terwijl het lastigste stukje — waar elektronen zich het minst voorspelbaar gedragen — werd doorgestuurd naar IonQ's Forte-computer. Die machine gebruikt gevangen atomen als rekeneenheden, een techniek die bekendstaat als ionenval-technologie. De berekening liep via de clouddienst Amazon Braket, met rekenkracht deels gefinancierd door Amazon Web Services.

Nauwkeuriger dan de gangbare methode

Het model dat de onderzoekers doorrekenden bestond uit 115 atomen en meer dan duizend moleculaire orbitalen — de gebieden waarin elektronen zich rond een molecuul kunnen bevinden. Daarvan werd automatisch een kern van vier orbitalen geïsoleerd en vertaald naar acht qubits, de rekeneenheden van een kwantumcomputer. Het resultaat: de berekende elektrostatische interactie-energie, een belangrijke maat voor hoe stevig een molecuul aan zijn doelwit bindt, week slechts 0,5 kcal/mol (ongeveer 4 procent) af van de uitkomst die geldt als referentie. Dat valt ruim binnen de 1 kcal/mol die chemici als grens voor bruikbare nauwkeurigheid beschouwen, en is meer dan twee keer zo precies als de standaardmethode die de industrie nu gebruikt.

Waarom dit voor medicijnontwikkeling telt

Metaalcentra zoals het ijzeratoom in cytochroom P450nor zijn notoir lastig om met gewone computers goed door te rekenen. Toch bepalen ze mede hoe het lichaam medicijnen afbreekt. Een preciezere berekening kan onderzoeksteams helpen om eerder in het ontwikkelproces te zien welke kandidaat-medicijnen risico's op giftige afbraakproducten met zich meebrengen, en welke kandidaten het best verder onderzocht kunnen worden. Dat scheelt tijd en geld, omdat foute keuzes vaak pas in een laat, duur stadium van klinisch onderzoek aan het licht komen.

Volgens QC Ware bevestigt de test bovendien dat hun Promethium-software niet gebonden is aan één type kwantumhardware: eerder liep een vergelijkbare proef al op een ander soort kwantumsysteem. Dat maakt het platform flexibeler naarmate qubit-technologie zich verder ontwikkelt. Voor bepaalde taken rekent Promethium tot twintig keer sneller dan de klassieke computermethode die nu de norm is in de chemie, wat onderzoek dat voorheen weken kostte tot enkele uren kan terugbrengen.

Achtergrond & begrippen

Wat betekent dit voor de toekomst? Deze test toont dat kwantumcomputers, ook al zijn ze nog klein en foutgevoelig, nu al een nuttige rol kunnen spelen naast gewone supercomputers bij scheikundig onderzoek. Als deze aanpak opschaalt naar grotere moleculen, kan dat medicijnontwikkeling versnellen en goedkoper maken doordat risicovolle kandidaten eerder afvallen.

Hybride kwantum-classiek algoritme
Een rekenmethode waarbij een gewone computer en een kwantumcomputer samenwerken: elk doet het deel van de berekening waar het goed in is.
Ionenval
Een techniek waarbij losse atomen (ionen) met elektrische velden worden vastgehouden en dienstdoen als qubits, de rekeneenheden van een kwantumcomputer.
Elektrostatische interactie-energie
Een maat voor de aantrekkings- of afstotingskracht tussen geladen delen van moleculen, belangrijk om te bepalen hoe goed een medicijn aan zijn doelwit bindt.
Qubit
De basiseenheid van informatie in een kwantumcomputer, te vergelijken met een bit in een gewone computer maar met bijzondere kwantumeigenschappen.
Kwantumchemie
Het vakgebied dat met de wetten van de kwantummechanica berekent hoe moleculen zich gedragen, bijvoorbeeld hoe sterk ze aan elkaar binden.
Actieve ruimte
Het kleine, essentiële deel van een molecuul dat apart wordt doorgerekend omdat elektronen zich daar het minst voorspelbaar gedragen.
Cytochroom P450
Een grote familie van enzymen in het lichaam die verantwoordelijk is voor het grootste deel van de afbraak van medicijnen.

Bronnen

Dit artikel is met behulp van AI geschreven op basis van bovenstaande bronnen en is geen letterlijke vertaling. Zo werkt onze redactie.

Meer over Kwantumcomputing & AI-hybrides