Waterstofauto JCB Hydromax rijdt 653 km/u, verbreekt wereldrecord

Op 11 augustus racete de JCB Hydromax over de beroemde zoutvlakte van Bonneville met een gemiddelde snelheid van 406,320 mijl per uur, omgerekend 653,2 kilometer per uur. Daarmee vestigde de 32 voet (ruim 9,7 meter) lange, torpedovormige racewagen een voorlopig wereldrecord voor auto's met een waterstofverbrandingsmotor. Achter het stuur zat Wing Commander Andy Green OBE, een gepensioneerde Britse gevechtspiloot die als enige mens ooit op land door de geluidsbarrière is gebroken.

Het record moet nog formeel worden bevestigd door de internationale autosportbond FIA, maar de cijfers liegen er niet om. Volgens de regels voor een 'flying kilometer'-record moest de Hydromax binnen één uur twee keer in tegengestelde richting over hetzelfde traject rijden. De heenrit leverde 400,623 mijl per uur op, de terugrit 412,135 mijl per uur. Het gemiddelde van beide ritten, 406,320 mijl per uur, geldt als de officiële recordsnelheid.

Verbranding in plaats van brandstofcel

Waar de meeste waterstofvoertuigen een brandstofcel gebruiken om waterstof om te zetten in elektriciteit, kiest JCB voor een andere aanpak. De Hydromax verbrandt waterstofgas rechtstreeks in twee aangepaste verbrandingsmotoren, gebaseerd op de dieselmotoren die het bedrijf normaal in graafmachines bouwt. JCB begon in 2020 met de ontwikkeling van deze waterstofverbrandingsmotor, nadat eerdere experimenten met brandstofcellen volgens het bedrijf te duur en te kwetsbaar bleken voor gebruik op de bouwplaats of de boerderij. In standaarduitvoering, zoals gebruikt in bouwmachines, levert de motor 74 pk (55 kW). Voor de recordpoging werd dat vermogen per motor opgevoerd tot 800 pk (597 kW), onder meer door het toerental te verdubbelen naar 3.800 toeren per minuut, de kleppen aan te sturen met dubbele bovenliggende nokkenassen in plaats van duwstangen, over te stappen op directe brandstofinjectie met hogere druk, een droge carter toe te passen en de koeling te verbeteren. Zo koelen twee ijstanks de lucht die de turbo verlaat van 200 graden Celsius terug naar minder dan 10 graden. Samen leveren de twee motoren 1.600 pk en 2.600 pond-voet (3.525 Nm) koppel, dat via vierwielaandrijving op de weg komt. Ze worden gebouwd in de JCB-fabriek in het Engelse Foston. Volgens het bedrijf is dit dezelfde waterstoftechniek die het ontwikkelt voor zijn bouwmachines, als onderdeel van een investeringsprogramma van 100 miljoen Britse pond. Bij de verbranding komt geen CO2 uit de uitlaat vrij.

Met de gehaalde snelheid verpulverde de Hydromax het vorige record voor waterstofverbrandingsauto's: 185,5 mijl per uur (298,53 kilometer per uur), gezet in 2004 door de BMW H2R met een aangepaste V12-motor. Ook liet de wagen het record van 303 mijl per uur voor waterstofauto's op brandstofcellen, gezet in 2009 door de Venturi Buckeye Bullet 2, en het elektrische landsnelheidsrecord van 341 mijl per uur (549 kilometer per uur) uit 2016 ver achter zich. Het absolute record voor wielaangedreven auto's, ongeacht brandstofsoort, staat nog altijd op naam van de nitromethaan-aangedreven Challenger II, die in 2018 449 mijl per uur (722 kilometer per uur) haalde.

Erfenis van Dieselmax

De recordpoging bouwt voort op JCB Dieselmax, de dieselwagen waarmee Green in 2006 op dezelfde zoutvlakte 350,092 mijl per uur reed. Ook dat record werd door de Hydromax overtroffen. JCB-topman Anthony Bamford noemde de nieuwe poging een vervolg op die prestatie: "Twintig jaar geleden lieten we op Bonneville zien wat Brits ingenieurswerk kon met dieselkracht. Vandaag hebben we dat opnieuw gedaan, dit keer met motoren op waterstof." Green zelf, die met 763,035 mijl per uur nog altijd het absolute landsnelheidsrecord in handen heeft, omschreef het project als een voorrecht en noemde de wagen "stabiel, sterk en snel".

Voorafgaand aan de recordpoging liet de Hydromax al zijn kracht zien tijdens de Bonneville Speed Week van de Southern California Timing Association, met een gemiddelde van 368,347 mijl per uur in zijn klasse. Die tussenstap gaf het team vertrouwen voor de uiteindelijke recordpoging.